|
ekspozycja archeologiczna
Wyeksponowano m.in. znaleziska archeologiczne z l.
1986-97 (od paleolitu poczynając,
a także późniejsze - głównie z
kościoła i cmentarzyska w Maniowach).
Przykładowe eksponaty
skaplerz
Miejsce
znalezienia:
Znalezisko grobowe, cmentarz przykościelny w Maniowy.
Chronologia: XVIII w.
Stan zachowania:
Przed konserwacją zły: tkanina okładek bardzo osłabiona; brak
narożników i fragmentów obrzeża; drewienka krzyżyka popękane.
W
trakcie konserwacji:
Wzmocniono zachowane fragmenty tkaniny; ubytki uzupełniono tkaniną
wełnianą, ufarbowaną na kolor podobny do koloru sukna; między tkaniną
wewnętrzną a zewnętrzną umieszczono brązowy jedwab; kawałki
tkaniny ponownie zszyto; na podstawie zachowanych fragmentów nici i śladów
po igle zrekonstruowano wewnętrzny haft; uzupełniono braki w ramionach
krzyża, zabezpieczono go i przyszyto; blaszkę wyprostowano; punktowo
uzupełniono warstwę malarską i zabezpieczono ją werniksem damarowo-
woskowym.
Opis ogólny:
Szkaplerz uszyty z ośmiu kawałków wełnianego sukna w kolorze
brunatnym (zewnątrz) i dwu w zielonkawym (wewnątrz); kawałki
te, o zróżnicowanym, geometrycznym kształcie pozszywano ściegiem
krzyżykowym ciemnobrązową nitką.
Opis przedstawień:
Św. Antoni Padewski z Dzieciątkiem. Święty przedstawiony
frontalnie, do wysokości kolan, na oliwkowym tle. Wyobrażony jako młodzieniec.
Głowa nieznacznie zwrócona w lewo, chociaż duże oczy o migdałowym
wykroju patrzą w stronę przeciwną. Głowę otacza promienista
aureola. Święty ubrany we franciszkański habit. Fałdy podkreślono
czarną farbą, zaś sploty sznura, związanego na prawym boku - białą.
W prawej ręce trzyma palmę. W lewej podtrzymuje czerwoną, dużą księgę.
Na księdze siedzi maleńkie Dzieciątko o okrągłej główce,
pokrytej krótkimi, brązowymi włoskami. Jezus niebieskimi oczyma
patrzy przed siebie. Ubrany w brązową, długą szatkę wyciętą półkoliście
pod szyją. W lewej ręce trzyma jabłko. |
|
relikwiarzyk
Miejsce znalezienia:
Znalezisko grobowe, cmentarz przykościelny w Maniowy.
Znaleziony na kościach miednicy, pierwotnie trzymany w rękach.
Chronologia: XVII wiek.
Stan zachowania:
W chwili
wydobycia z ziemi rysunek na skórce mało czytelny, ramka w znacznym
stopniu skorodowana, szkiełka porysowane i zmatowiałe, spiralki
kruche, niektóre silnie skorodowane. W trakcie konserwacji wykonano
nową ramkę, wymieniono części skorodowanych koronek, wprawiono
nowe szkiełka.
Opis ogólny:
Kształt owalny zbliżonego do koła, dwustronny; wewnątrz umieszczono:
wizerunek malowany temperą na skórce i przyklejoną doń, na odwrocie,
jedwabną tkaninę, do której z kolei przyklejono miedziany ozdobnik;
centralne pola otaczają ażurowe koronki i trzy spirale o zróżnicowanej
budowie; wewnętrzna koronka i środkowa spiralka wykonane podobnie jak
ozdobnik; zewnętrzna koronka z paseczka miedzianego owiniętego żółtą
nitką, a następnie miedzianym drucikiem, w ten sposób, aby nitka była
widoczna; całość oprawiono w szkiełka, od strony wizerunku -
grubsze, białe o równo zeszlifowanych brzegach, z tyłu - cienkie,
zielonkawe, o postrzępionych krawędziach; szkiełka ujęto w brązową
ramkę zagiętą na brzegach w ten sposób, że zachodzi na nie około
1,5 mm; ramkę wzmacnia brązowa taśma, do której przymocowano kółeczko
umieszczone w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny wyobrażeń.
Wymiary:
Całość - średnica
dłuższa - 30 mm, średnica krótsza - 28 mm; tkanina i skórka - średnica
dłuższa 17 mm, średnica krótsza - 15 mm.
Opis szczegółowy:
Chrystus. Na białym tle
ukazane na wprost popiersie w czerwonych i białych szatach. Rysunek
linearny, płaski. Szczegóły anatomiczne twarzy mało czytelne,
zaznaczone brązową farbą. Wokół głowy Chrystusa biała
promienista aureola.
Rv.: owalna jedwabna tkanina w
jasno- i ciemnozielone pasy, do której przymocowano ozdobnik -
miedziany, cienki drucik owinięty żółtą nitką, a następnie okręcony
ażurową koronką z mosiężnego drucika. Tak przygotowany drucik skręcono
w spiralkę i spłaszczono.
|
|
krzyżyk
Miejsce znalezienia:
Znalezisko grobowe, cmentarz przykościelny w Maniowy.
Chronologia: XVII-XVIII w.
Stan zachowania:
drewno
zniszczone, w całości przetrwały tylko fragmenty pod okuciami oraz
pod figurkami; okucia i figurki zachowane bardzo dobrze.
Opis ogólny:
Drewniany; o ramionach połączonych ze sobą poprzez wciśnięcie
jednego w drugie, dzięki około trzymilimetrowym wgłębieniom wyciętym
na ich skrzyżowaniu; na obu końcach ramienia poziomego i górnym
ramienia pionowego - brązowe, pozłacane okucia.
Opis przedstawień:
Chrystus Ukrzyżowany. Pięknie wymodelowana głowa w koronie cierniowej
odchylona do tyłu i lekko skręcona w prawo. Twarz szczupła, oczy
otwarte, zarost pełny. Ramiona wyciągnięte ukośnie ku górze.
Dłonie o zgiętych palcach, z przewierconymi dużymi otworami; w lewej
fragment gwoździa. Wąskie perizonium, układające się w miękkie fałdy
opada na lewe udo. Węzeł praktycznie niezaznaczony. Poniżej stóp
Chrystusa umocowano figurkę Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia.
Wyobrażenie bardzo schematyczne. Matka Boska stoi na półksiężycu,
Nie zaznaczono ani szczegółów anatomicznych twarzy ani rąk. Szata układa
się w fantazyjne draperie. |
