Historia
Schematyzmy diecezji spiskiej podają, że parafia w Niedzicy istniała już w 1278 roku. Mógł to być kościółek drewniany, zbudowany przez ludność zbiegłą z Polski, podlegającą jurysdykcji proboszcza spiskiego. Tak osadę jak i kościół mogli zniszczyć Tatarzy w 1287 roku. Pierwsza pewna wiadomość o kościele św. Bartłomieja fundowanego przez Kokosza Berzeviczego pochodzi z 1325 roku. kiedy Kokosz nadał probostwo i patronat nad kościołem kartuzom z Czerwonego klasztoru.   

architektura

konserwacja

msze św.

Niedzica 

kościół Św. Bartłomieja w  Niedzicy

W 1326 roku proboszcz spiski wcielił tę plebanię do klasztoru i potwierdził jego prawo do pobierania dziesięcin. Kościół musiał zatem powstać w czasie lokowania wsi, w latach 1308-1312, lub nieco później, lecz przed 1325 rokiem. Nie jest rozstrzygniętym jednoznacznie, czy wzniesiony przez Kokosza kościół jest obecnym murowanym, czy był drewniany. Ostatnie badania konserwatorskie udowodniły, że budowa obecnego lub przebudowa wcześniejszego miała miejsce najpóźniej w latach 1370-80. Z tego czasu pochodzą kamienne mazwerki w oknach prezbiterium.

 

ukrzyżowaniePrawdopodobne jest także powstanie obecnego kościoła ok. poł. XIV w. lub przed 1325!okiem. Pierwsza pobiała wapienna i pierwszy zespół dekoracji malarskich ścian prezbiterium powstał w latach 1360-1380 (zacheusze, Weraikon obok sakrarium, rysunek Ukrzyżowania na ścianie wsch., dekoracja żeber sklepiennych). Tynk i mury są starsze o kilkadziesiąt lat {?} lat. Z okresu 1390-1420 pochodzą dwa figuralne malowidła w prezbiterium - Ukrzyżowanie na ścianie płn., Tron Łaski na ścianie płn.-wsch. oraz zapewne malowidła w nawie na ścianie płn. motyw Drzewa i nierozeznana jeszcze scena. Szczególnie cenne o wysokich walorach artystycznych są malowidła w prezbiterium, mimo, że nie zachowały się ich wierzchnie warstwy. Ukrzyżowanie poza głównym motywem Chrystusa na krzyżu, postaciami Marii i św. Jana zawiera wątki pasyjne, ,narzędzia męki i inne.  Około 1420 roku na całej szerokości ściany płd. prezbiterium wykonano napis miniskułą w języku niemieckim: spowiedź bez żalu, miłość bez wierności, modlitwa bez serdeczności jest daremnym działaniem. Poniżej w języku łacińskim: scm, ave maria. 

Św. Bartłomiej niosący swoją skóreW ok. 1454 roku wykonano nastawę ołtarzową, tryptyk z "Legendą św, Bartłomieja". Obecnie eksponowane w kościele są 2/3 części środkowej i jedno skrzydło. 1/3 części środkowej zachowanej we fragmencie znajduje się w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie, jedno skrzydło zaginęło. W 4 ćw. XV w. całą powierzchnię ściany płn. i sąsiadującej wsch. nawy pokryto malowidłami figuralnymi. Górą ściany biegnie cykl dużych scen zaczynający się Wjazdem Chrystusa do Jerozolimy a kończący na ścianie
wsch. przedstawieniem Golgoty. Poniżej w układzie kwaterowym ok. 20 scen figuralnych. Każda zawiera postać Anioła Stróża i szatana, który w kolejnych przedstawieniach przybiera inną formę. W 1501 r. miała miejsce rekoncyliacja, najprawdopodobniej z powodu zbeszczeszczenia kościoła. W 1 poł. XVI w. wokół kamiennego, gotyckiego sakrarium wykonano dekorację malarską w technice klasycznego fresku mokrego (!). Tak pięknego dzieła może pozazdrościć nawet Kraków. W latach 1544-1639 kościół był w rękach luteranów z powodu przejścia Jana Horvatha, właściciela klucza dunajeckiego na luteranizm. Po rekatolizacji Niedzicy w 1639 r. kościół znajdował się w katastrofalnym stanie. Wykonano naprawy ścian i sklepień, pokryto je malowidłami. Ich fragmenty widoczne są w odkrywkach w prezbiterium. W roku 1745 ks. Michał Lorencs dobudował do ściany płn. nawy kaplicę M.B. Bolesnej. Wykonano
tu wtedy późnobarokowy chór, jednocześnie lub nieco później ołtarz i podwójny konfesjonał. 


Św. Bartłomiej niosący swoją skóreW roku 1770 ks. Szymon Gorelowicz, nakładem swoim i barona Jana Giowanelli przeprowadził gruntowną restaurację kościoła. Wzniesiono kamienne sklepienie w nawie. Ściany i sklepienia nawy oraz prezbiterium pokryto dekoracjami malarskimi o dużych rokokowych motywach. W prezbiterium wykonano nowy, wielki ołtarz, ambonę, belkę tęczową, w nawie dwa boczne ołtarze przy tęczy, chór muzyczny, nieco później ołtarz boczny w przęśle środkowym przy ścianie płn. W latach 1873-94 za ks. Aleksandra Begali wybudowano kamienne stacje przy murze okalającym kościół. Prawdopodobnie wtedy przeniesiono drewnianą rzeźbę Piety z dawnej kaplicy w murze cmentarnym i stawiono w ołtarz kaplicy M.B.Bolesnej, wykonano drewniany wystrój zakrystii, ławki w nawie i kaplicy. 3 maja 1895 r. pożar strawił niemal całą Niedzicę. Spłonęły dachy kościoła i hełm wieży. Gruntowny remont kościoła przeprowadzono w1912 r. za ks. Juliusza Racza. Rozebrano nadwątlałą wieże znajdującą się zapewne na osi kościoła i wystawiono nową, obok - na osi kaplicy. Dano nowe dachy, w kościele posadzkę, obrazy do ołtarzy bocznych przy tęczy, przebudowano chór w nawie, w okna prezbiterium wstawiono witraże, we wnętrzach wykonano malarskie dekoracje ścienne. Obecne, będące wiernym ich powtórzeniem, pokrywające sklepienia, wykonano w ostatnim dziesięcioleciu.


Architektura

widok od strony wschodniej Należy do grupy gotyckich, murowanych kościołów spiskich, mających wiele cech wspólnych. W porównaniu z drewnianym budownictwem sąsiadującego Podhala, murowane kościoły na Spiszu świadczą o rozmachu węgierskiej kolonizacji tych ziem, opartej o monumentalne, trwałe, kamienne budownic­two (zamki, kasztele, kościoły). 
Murowany z kamienia łamanego, orientowany; jednonawowy; o prezbiterium węższym i niższym od nawy. Prezbiterium pięcioboczne, kryte dwu­przęsłowym sklepieniem o kamiennych żebrach, z dwoma heraldycznymi zwornikami będącymi kopiami w stiuku wyko­nanymi w 1912 roku. Pierwszy z nich, ze stojącym kozłem na tylnych nogach to herb Kokosza Berzeviczego. W oknach gotyckie, kamienne mazwerki z lat 1370-80. Przy prezbiterium od płn. zakrystia. Nawa z trójprzęsłowym sklepieniem koleb­kowym z lunetami, wspartym na przyściennych filarach z ok. 1770 r. Pierwotnie kryta była drewnianym stropem. Arkada tęczy ostrołukowa. Przy nawie od płd. kruchta z kamiennym, gotyckim portalem w przejściu. Przy nawie od płn. niższa od niej i prostokątna kaplica M.B. Bolesnej z wybrzuszeniem ściany frontowej z 1745 roku. Na osi kaplicy po jej zach. stronie pseudogotycka wieża. Tak wieża jak i dachy kościoła z 1912 roku, kryte blachą miedzianą w 1984 roku. Kościół otoczony kamiennym, otynkowanym murem z integralnymi kapliczkami z lat 1873-1884.


Powrót na górę

Zabiegi konserwatorskie

wieża kościelna Kościół p. w. św. Bartłomieja w Niedzicy do lat 80-tych XX w. był jednym z wielu podobnych na Spiszu. niczym nie wyróżniającym się. Podjęte w 1984 r. prace remontowe oraz konserwatorskie kościoła, prowadzone głównie przez Andrzeja i Antoniego Guzików z Krakowa, zmieniły zasadniczo zawartość i charakter jego wnętrz. Powrót do pierwotnego, malarskiego wystroju kompletnie zachowanego późnobarokowego i rokokowego drewnianego wyposażenia, odkrycie rysunków, inskrypcji i malowideł ściennych z różnych okresów historycznych, w tym najcen­niejszych gotyckich, renesansowych i barokowych, jak ich niekonwencjonalna ekspozycja, uczyniły kościół w Niedzicy jednym z najbogatszych w zabytkową zawartość o wysokich walorach i najpiękniejszych na polskim Spiszu.

Konto na które można przekazywać pomoc na rzecz renowacji kościoła:
BS Łapsze Niżne 88220008-40790-27006-1

Msze św. w niedziele:
 
7.45 - w jęz. słowackim
  9.00 - w jęz. polskim
11.30 - w jęz. polskim
19.00 - (kwiecień-wrzesień: 18.00)
10.15 - Kaplica na Zamku

Rzymskokatolicka p.w. Św. Bartłomieja Ap. ul. 3-go Maja 91, tel. (018) 262-94-28

Opracowanie tekstu: Andrzej Guzik

str-glowna

Powrót na górę



Szlak Gotycki | Czorsztyn | Dębno | Frydman | Grywałd | Harklowa | Łapsze_N | Łapsze_W | Łopuszna | Niedzica | Trybsz |